بیمارستان کودکان اولینا لندن، یک بیمارستان تخصصی خدمات درمانی ملی (NHS) در لندن، انگلستان است.
این بیمارستان از نظر اداری بخشی از بنیاد خیریه گایز و سنت توماس (Guy's and St Thomas' NHS Foundation Trust) است و امکانات آموزشی را برای دانشگاه ساوت بنک لندن و دانشکده پزشکی کینگز کالج لندن فراهم میکند.
این بیمارستان که قبلاً در بیمارستان گایز در ساوتوارک قرار داشت، در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۵ به ساختمان جدیدی در کنار بیمارستان سنت توماس در لمبت منتقل شد.
- معماران : گروه معماری هاپکینـز Hopkins Architects
- سال ساخت : سال 2005
بیمارستانی که بیمارستان نیست !
با وجود اینکه تحقیقات گستردهی علمیْ رابطهی تنگاتنگ میان سلامت جسم و شرایط محیط و ساختمان را اثبات کرده است، به سختی میتوان بیمارستانی را یافت که از نظر معماری به این مسئله اهمیّت داده باشد .
سابق بر این، در جوامع پیشرفته معماری بیمارستان از نظر علمی و هنری تغییر میکرد، امّا امروزه وابسته به تکنولوژی، اقتصاد، و بروکراسی است که همین عوامل سبب انزوای روزافزون فضاهای بیمارستانی شده، و حتّا سبب نقل مکانِ فیزیکیِ بیمارستانها از مراکز شهر شده است.
گروه معماری هاپکینز، با تکّیه بر شیوههای صحیح و متعادل زندگی و استانداردهای آن، ایدهی متناقضی را با شعار «بیمارستانی که شبیه بیمارستان نیست»، ارائه نمودند که برندهی رقابتی در سال 1999 شد.
- رویکرد جدید در طراحی بیمارستان کودکان :
این بیمارستان بخش تخصصی کودکان از بیمارستان سنت توماس است که در قطعه زمین باریکی در سایت تاریخی این بیمارستان ساخته شده است و نشان دهنده رویکرد جدیدی به مراقبت های بهداشتی است.
این بیمارستان نشان می دهد که چگونه ایده های پیشگام در طراحی فضاهای اداری را می توان در طراحی بیمارستان استفاده کرد؛ یک بیمارستان نیز می تواند از انعطاف و تعامل اجتماعی برخوردار باشد.
سازندگان و طراحان بنا از یک سو می خواستند تا بنایی که می سازند یک شاخصه ی شهری باشد و از سوی دیگر نگران این بودند که این مرکز شبیه بیمارستان متداول باشد.
طرح بیمارستان کودکان اولینا ، قبل از ساخت حتی با آمار گیری و نظر سنجی از بیماران و پدر و مادرها تایید شده به همین خاطر می گویند این طرح برای کودک با کمک کودک ساخته شده است .
ساختار کلی فرم متشکل از یک حجم مکعب شکل و یک سازه شیشه ای منحنی است.
سایت کاملاً توسط توده بنا پر شده است و از آنجا که دو بخش بستری بیمارستان سنت توماس با چهره ای تاریخی را از هم جدا می کند، چالشی جدی در این مجموعه به شمار می آید .
با استفاده گسترده از شیشه و آجر های نارنجی در جهت تعامل هر چه بیشتر بنا با بافت تاریخی پیرامون ، سعی شده است ، که بر این چالش غلبه گردد .
آتریم شیشه ای که در تمام طول 100 متری بیمارستان امتداد دارد، بر روی طبقه سوم بیمارستان واقع شده و تا روی 4 طبقه بالایی ارتفاع گرفته است.
این آتریم رو به جنوب با پوسته ای شیشه ای آفتاب را به درون ساختمان کشانده و چشم انداز وسیعی به منظر شهر فراهم می کند و فضایی منحصر به فرد ایجاد می کند.
اِلمان های سازه ای که نقش سیرکولاسیون عمودی را بر عهده دارند با رنگ قرمز و حالت معلّق خود در این آتریوم، خودنمایی می کنند.
اتریوم شیشهای موّاج به گونهای طرّاحی شده است که نور و هوای تازهی فضاهای سبز همسایه مثل پارکِ آرچبیشاپ، باغهای کاخِ لَمْبِث و رودِ تِمز را به داخل ساختمان هدایت میکند و همزمان به شاخصِ جدیدِ رودخانه در ضلع مقابل ؤِستمینْستر تبدیل میشود. (جایی که هاپکینز در سال 2001 بلوک صُلبِ خانهی پورتْکولیس را ساخت، که دفاتر پارلمان در آن قرار دارند.)
- قلب اجتماعی بیمارستان در آتریوم :
یک مجموعه سرگرمی شامل فضای مختلف فعالیت های فنی و هنری بر بام طبقه سوم، در فضای آتریم قرار گرفته است که قلب اجتماعی بیمارستان به حساب می آید.
مجسمه ها و آثار هنری کارتونی رنگارنگ فضای دعوت کننده و جذابی برای کودکان بستری در این بیمارستان فراهم می کند.
- نام های طبقات بر اساس سنبل های هفتگانه برگرفته از طبیعت :
در هر هفت طبقه ساختمان یکی از سنبل های هفتگانه برگرفته از طبیعت؛ از اقیانوس تا ساحل و دشت و آسمان به عنوان راهکاری بصری در طراحی داخلی برای نشانه گذاری و آدرس دهی استفاده شده است.
طبقات مختلف اولینا لندن بیمارستان یک تم کلی دارد - دنیای طبیعی - و هر طبقه نمایانگر بخش متفاوتی است، از اقیانوس در طبقه همکف گرفته تا آسمان در بالاترین طبقه.