یکى از راهحلهاى توسعه شهرهاى جدید، توسعه شهر و پخش جمعیت و تأسیسات شهرى به صورت اقمارى است.در این نوشته با خصوصیات مختلف شهرهای اقماری آشنا می شویم .
در یک چنین طرحی، معمولاً فعالیتهاى اصلى اقتصادى و تجارى در هسته مرکزى و داخل شهر ایجاد شده و نواحى پیرامون و حومه شهر عهدهدار اسکان قسمتى از جمعیت خواهد بود .
محیطهاى حائل بین شهر اصلى و نواحى اقمارى و حومهاى را فضاى باز، سبز و اراضى ذخیره یا تحت کاربرد نوعى خاص از فعالیتهاى اقتصادى مثل صنعت تشکیل مىدهد.
این طرح، جمعیت شهر را در چند ناحیه شهرى مستقر ساخته و لزوم ایجاد شبکه راههاى اصلى جهت ارتباط بین نواحى مختلف، عاملى در تسهیلات آمد و شد آن مىباشد.
این طرح، مىتواند بیشتر در رابطه با شهر و حوزههاى نفوذ مستقیم آن مطرح گردد.
در این طرح برخلاف شهر ستارهای، بهجاى آنکه ادامه توسعه از طریق شعاعها امکانپذیر شود، این مورد توسط راههائى که به شهرکهاى اطراف منتهى مىشوند و به طور کامل از شهر اصلى نیز جدا هستند، صورت مىگیرد.
- مبتکر ایده شهر اقماری :
مبتکر این نظریه را مىتوان ابنزر هاوارد دانست که نظریه او مبنائى جهت ایجاد نوشهرهاى انگلیسى شد. ایده شهرهاى اقماری، زمینه مناسبى را نیز جهت مفهوم واحدهاى همسایگى و واحدهاى خودیار شهرى فراهم مىآورد.
ایده شهرهاى اقمارى بیش از تمام ایدههاى دیگر، خاصه در رابطه با توسعههاى منطقهای، قابل قبول بوده و به مرحله اجراء درآمدهاند. شهرهاى اقمارى پس از ساخته شدن به رشد خود ادامه مىدهند و نمىتوان رشد آنها را پس از ایجاد ، متوقف شده محسوب داشت.
برای کسب اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه نمائید :
پاورپوینت شکل و فرم شهرها (تحلیل فضای شهری)